Nathalie en Ipek interviewden apart van elkaar elk twaalf leerplichtambtenaren (lpa) van verschillende gemeenten uit de Stadsregio Amsterdam die in de afgelopen jaren meer dan eens pv hebben opgemaakt. In totaal werden dus vierentwintig lpa geïnterviewd. Voor het schrijven van het discussiestuk hebben zij de resultaten van hun onderzoek met elkaar vergeleken. Die bleken grotendeels overeen te komen.
Wat zagen ze?
Met de komst van de MAS maken de lpa minder pv’s op, zoals werd verwacht. Er wordt vrijwel altijd eerst vrijwillige hulpverlening ingezet in geval van verzuim. Pv’s worden vooral opgemaakt als de jongere of diens ouders vrijwillige hulpverlening weigeren en/of als er geen einde komt aan het verzuim.
Doorlooptijd belangrijke factor
Alhoewel de pv’s opgemaakt worden vanuit het idee om daarmee alsnog een einde aan het verzuim te maken, heeft een pv zelden dat resultaat. Het verzuim gaat vrijwel altijd door. De belangrijkste oorzaak daarvan is volgens de meeste geïnterviewden dat het heel lang kan duren (maanden) voordat het pv wordt behandeld. Daardoor merkt de verzuimende jongere in eerste instantie niets van het feit dat pv is opgemaakt.
Met het pv willen de lpa over het algemeen bewerkstelligen dat de rechter verplichte hulpverlening oplegt. Dat gebeurt meestal ook.
Zicht op jongere verandert
Na het opmaken van een pv onderhouden lpa meestal geen contact meer met de jongeren. Zij laten de regie vanaf dat moment over aan de Jeugdreclassering. De lpa geven bovendien aan het te druk te hebben om actief het verzuim van de jongeren te blijven volgen. Ze hebben desalniettemin toch zicht op het verzuim wanneer weer nieuwe verzuimmeldingen voor de betreffende jongeren worden gedaan door school.