Jongeren met bijvoorbeeld fysieke spanning, overprikkeling of mentale druk lopen soms vast in bestaande structuren. Als schooluitval dreigt of al is begonnen, kunnen gezinnen verdwalen tussen instanties, regels en loketten. De term ‘thuiszitter’ doet bovendien geen recht aan hun situatie: jongeren zitten niet voor hun plezier thuis. Een aanpak die over organisatiegrenzen heen kijkt en oog heeft voor de mens achter de situatie is nodig.
Wat adviseert de Sociale Raad?
- Doorbreek de schotten. Laat onderwijs, jeugdhulp en maatschappelijke ondersteuning sneller en effectiever samenwerken. Niet de doelen van afzonderlijke organisaties, maar de ontwikkeling van de jongere moet vooropstaan.
- Leg de regie helder vast. Zorg voor één herkenbaar aanspreekpunt en maak het mogelijk om bij complexe situaties snel en zonder onnodige drempels op te schalen.
- Geef jongeren en ouders een stem. Betrek hun ervaringen bij beleid en uitvoering. Jongeren vanaf 16 jaar moeten zeggenschap hebben over wie bij gesprekken over hun toekomst aanwezig is.
- Investeer in preventie en vroegsignalering. Herken signalen van (dreigend) verzuim op tijd, zodat school en zorgpartners kunnen handelen voordat de situatie escaleert.
Wat betekent dit voor Leerplicht en Doorstroompunt?
Het advies onderstreept hoe belangrijk de verbindende rol is van leerplichtambtenaren en professionals van het Doorstroompunt. Zij kunnen onderwijs en het gemeentelijk sociaal domein bij elkaar brengen en helpen om te voorkomen dat jongeren en gezinnen tussen wal en schip vallen.
De opgave gaat dus verder dan het toepassen van wet- en regelgeving. Maatwerk, tijdige afstemming en samenwerking over domeingrenzen heen zijn onmisbaar. Lees het advies en bespreek met netwerkpartners welke aanbevelingen herkenbaar zijn in jouw regio.
Je vindt het adviesrapport van de SRT hier.