Stel die vraag!

Ik hoop dat jullie, net als ik, aan de buis gekluisterd gezeten hebben. Zo niet, dan raad ik je aan de uitzendingen terug te kijken. Coen Verbraak in gesprek met mensen met schulden, (voormalig) daklozen, mantelzorgers, jongeren met lvb, chronisch zieken, mbo-jongeren… In het programma De publieke tribune liet hij dit gemêleerde gezelschap aan het woord. Een gezelschap dat als gemeenschappelijk kenmerk heeft dat iedereen de weg moet zien te vinden in de vele regels en wetten die ons land rijk is.



Met name de laatste uitzending is enorm de moeite waard. Daarin wordt de balans opgemaakt en duidt Kim Putters, directeur van het Sociaal en Cultureel Planbureau, samen met betrokkenen de input uit de voorgaande afleveringen.


Rode draad is dat het soms lijkt of we vergeten zijn waarom regels en wetten gemaakt zijn. Het doel is vrijwel zonder uitzondering mensen te ondersteunen die korte of lange tijd in een moeilijke situatie zitten. De praktijk is dat de mensen voor wie ze bedoeld zijn er niet mee geholpen worden, maar er vaak verder door in de problemen komen.


Op de vraag hoe dit nou het effect van wet- en regelgeving kan zijn, filosofeert Kim Putters over de tijd die in Nederland gemoeid is met de kabinetsformatie en het opstellen van een Regeerakkoord. De laatste keer zelfs ruim zeven maanden. Dat betekent, zegt hij, dat tegen de tijd dat de plannen klaar zijn er geen tijd meer genomen wordt om zorgvuldig de effecten van de plannen te onderzoeken. Men wil nu eindelijk weleens aan het werk en voelt zich daartoe ook verplicht.


Dat is begrijpelijk, maar dan kun je dus de gekke situatie krijgen dat wetten een averechts effect hebben. Dat mensen eerder extra belast worden dan geholpen.


Putters houdt een pleidooi voor reflectie en bezinning. Een pleidooi voor tijd en rust om te bezien of het gewenste doel gehaald gaat worden. Niet op papier, maar in het echte leven. Nu wil ik me op geen enkele manier naast Kim Putters positioneren, maar ook ik hamer al geruime tijd op reflectie en op onderzoek naar het effect van ons handelen.


Velen van jullie zijn in deze tijd van het jaar bezig met jaarverslagen en meerjarenplannen. In steeds meer regio’s zijn de cijfers aanleiding met elkaar in gesprek te gaan. Ik juich dat toe! Als we de cijfers goed lezen, zien we hoe het gaat met onze jongeren. Dan lezen we wat we goed doen en wat er beter kan. Of regels het gewenste effect hebben.


Als we goed kijken en duiden, kunnen we met elkaar in gesprek. Met de afdeling Jeugd, met de collega’s van Werk & Inkomen, met Inkoop over de producten die nodig zijn om jongeren nog beter te ondersteunen.


Ik zou een pleidooi willen houden om af en toe achterover te leunen en ons af te vragen of ons beleid het gewenste effect heeft. Draagt het bij aan het vergroten van de ontwikkelingskansen van jongeren? Laten we die vraag stellen. Aan onszelf en aan elkaar!

 


 

 

Carry Roozemond

Directeur-bestuurder van Ingrado. Ze schrijft regelmatig over wat haar aan het hart gaat bij het recht op onderwijs en ontwikkeling.


Ingrado nieuws ontvangen?

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Vul hieronder jouw naam en email adres in


We gebruiken de gegevens die je hierboven invult uitsluitend voor onze nieuwsbrief. Je kunt je op elk moment afmelden. Bekijk onze privacyverklaring.