Anders dan anders

De tijd van de cijfers breekt weer aan. Hoeveel leerlingen verzuimden en om welke reden, hoeveel vrijstellingen werden verleend, hoeveel jongeren verlieten voortijdig de school en hoeveel thuiszitters waren er dit jaar? In eerdere blogs pleitte ik al voor context. Cijfers zonder context zeggen bijzonder weinig over hoe het gaat met de jongeren in een regio. Waren ze vooraf al in beeld, wisten we wie er in problemen zou kunnen komen, wat is er gedaan om dat te voorkomen en wat waren de effecten van de interventies? Dat zijn de vragen die gesteld zouden moeten worden. Als je het mij vraagt.



Inmiddels is de werkelijkheid een volstrekt andere. Corona plaatste alles in een ander daglicht. Meten op de gebruikelijke manier is niet langer aan de orde. Dit is de tijd om ‘de andere dingen te doen en de dingen anders te doen’. Dit is het moment om andere vragen te stellen. Wat heb je zien gebeuren onder de leerlingen en studenten, onder de jongeren in jouw gemeente of regio? Hoe gaat het met ze, wie heb je gemist, om wie maak je je zorgen? Is het ons gelukt het recht op onderwijs en ontwikkeling voor alle jongeren te waarborgen? 

 

Als we ons deze vragen stellen, zal blijken dat er achterstanden zijn, dat er leerlingen zijn voor wie een summerschool een goed idee is. Ook zal blijken dat er leerlingen zijn voor wie onderwijs op afstand niet mogelijk was door de thuissituatie, die geen laptop hadden of geen hulp kregen van hun ouders of familie. We zullen jongeren zien bij wie het thuis niet veilig is en die eigenlijk liever op school waren. En jongeren die buiten de school beter konden deelnemen aan het onderwijs. 

 

Laten we vervolgens, samen met het onderwijs, de tijd nemen om te achterhalen wat onze jongeren nodig hebben om door te kunnen. Wat zij nodig hebben om zich verder te kunnen ontwikkelen. En laten we ons hard maken om dat aanbod te realiseren, hoe afwijkend dat misschien ook is van wat we gewend zijn. 

 

Dus laten we niet toetsen en meten als we toch al weten dat er achterstanden zullen zijn, dat er leerlingen zullen zijn die in problemen zijn gekomen. Laten we in gesprek gaan. Met leerlingen, met studenten, met ouders, met het onderwijs. Wat is er nodig om het recht op ontwikkeling te waarborgen? Kan de gemeente stageplaatsen organiseren als bedrijven tijdelijk afhaken? Kunnen we jongeren alsnog een oriëntatie op de arbeidsmarkt bieden nu alles zo lang op slot is geweest?

 

Misschien is mijn belangrijkste boodschap wel: laten we onze jongeren laten zien dat ze ertoe doen. Dat we ze gemist hebben, dat we hopen dat ze de vervolgopleiding kunnen kiezen die bij hen past, dat ze een stageplaats of werkervaringsplaats kunnen vinden en dat ze ons, en vooral jullie, weten te vinden als ze vastlopen. Laat hen weten dat we er zijn om hun recht op ontwikkeling te helpen waarmaken.

 

Ik hoop dat we het meten om te weten kunnen uitleggen als meten om te weten hoe gaat met onze jongeren. En dat is meer dan het overleggen van cijfers. Dat is inzicht geven in het kapitaal van de toekomst. Wat is er nodig om dat veilig te stellen? Zodat we met elkaar het belang van jongeren vooropstellen en tekorten op de toekomstige arbeidsmarkt voorkomen. Dat is in het belang van jongeren, maar ook in dat van de samenleving als geheel.


Ingrado nieuws ontvangen?

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Vul hieronder jouw naam en email adres in


We gebruiken de gegevens die je hierboven invult uitsluitend voor onze nieuwsbrief. Je kunt je op elk moment afmelden. Bekijk onze privacyverklaring.