Waarom zou je eigenlijk naar school gaan? Een verslag.

Op de Dag van de Leerplicht organiseerde RMC-regio Noord een bijeenkomst voor RMC-medewerkers en hun samenwerkingspartners uit het onderwijs. "Om eens buiten de hectiek van de werkdag en de muren van de school dieper in te gaan op thema’s waarmee we dagelijks worstelen."

De middag in de Puddingfabriek in Groningen begon met een lunch, gevolgd door een lezing door Ronald Hünneman. Hünneman is tegendraads filosoof, universitair docent en in een vorig leven leerkracht op een ZMOK school en leerplichtambtenaar. De lezing had de prikkelende titel: Waarom zou je eigenlijk naar school gaan? Hünneman heeft hiervoor ruim 90 succesvolle studenten uit het MBO geïnterviewd, met de gedachte dat als díe al redenen zouden kunnen aanvoeren waarom ze eigenlijk met de opleiding zouden willen stoppen, dat redelijk representatief is voor de uitvallers. Daar hoorde hij uitspraken als: “ik doe maar mijn best, anders moet ik hier nóg langer zitten”, en “wij zitten in een gebouw van een architect – dat is niet van ons. We mogen niks aan de muur hangen.” Kort samengevat (en ongetwijfeld gechargeerd): niemand ziet ons.

Onderwijs in de tijd van de oude Grieken was altijd intensief (zie de beelden uit die tijd). Er was altijd interactie. De formule valt hier uit te destilleren: liefde, verbondenheid + dialoog, interactie = goed onderwijs. Je zou je altijd moeten afvragen: kan ik dit op mijn school bewerkstelligen? Studenten waar je mentor van bent moet je zíen, ze moeten voelen dat je ze ziet (in dit licht is het geen wonder dat Steve Jobs scholen mislukt zijn). Hoe laat je studenten huiswerk maken? Er (écht) naar kijken en het waarderen. Straffen en represailles helpen niet, wél de vraag: hoe kunnen we ze hier houden? Onmiddellijke kleine sociale beloningen: dat werkt! Realiseer je dat je studenten vooral voor jou, of voor hun ouders naar school gaan! Niet voor hun eigen toekomst.. zo ver reikt hun motivatiehorizon (nog lang) niet. Jongeren snappen echt wel dat ze een toekomst hebben, maar een stuk lastiger wordt het om die toekomst in te laten werken op het gedrag van vandaag. Wat weer alles te maken heeft met de ontwikkeling van het brein. Opmerkingen als: ‘je doet het voor jezelf’, of ‘denk aan je toekomst’, zijn dan ook meestal zinloos..

Na de zeer inspirerende en ook humoristische lezing die eigenlijk iedereen die voor de klas staat zou moeten horen, volgden de resonantiesessies: onder begeleiding van mensen van Publiek Domein reageerden we op stellingen en probeerden we vragen en antwoorden te formuleren. Thema’s waren: Ziekteverzuim, het nieuwe spijbelen. Keuze- en motivatieproblematiek aan het begin van het schooljaar en Wat is eigenlijk goede aandacht?

Een aantal opmerkingen uit de terugkoppeling van de sessies:

  • Afname van motivatie voor de opleiding komt vaak voort uit andere problematiek (privé, thuis) en heeft minder met de opleiding te maken
  • Veel jongeren maken een keuze op basis van externe factoren (vrienden gaan er ook heen, mooi gebouw, gezellig, etc.)
  • Tijdens open dagen presenteren scholen wat ze bieden; je zou het ook om kunnen draaien en aan de potentiële studenten vragen wat ze verwachten of wensen van de opleiding
  • Maak gebruik van de Inventational Theory: stuur nieuwe studenten bijv. bij aanvang van het schooljaar een kaart met een uitnodiging
  • Er zijn verschillende types leerlingen: degene met verzuim maar een goed resultaat en degene die veel problemen hebben en daardoor vaak afwezig. Maak onderscheid in hoe je hen benaderd, besteed de beschikbare tijd goed
  • Zoek sneller de samenwerking (RMC-school) en ga gezamenlijk in gesprek
  • Studenten willen graag werken; verander het onderwijsreglement in een soort CAO; geef snipperdagen, voer functioneringsgesprekken en zoek creatieve manieren om te belonen.
  • Er is veel geventileerd over en weer en ook dat is goed
  • In plaats van leerlingen met moeilijke gezichten aan te spreken op onwenselijk gedrag ; laat leerlingen elkaar ondersteunen in een soort maatjes-constructie
  • Maak het niet te zwaar: soms kunnen hele eenvoudige en concrete oplossingen werken
  • Betrek het netwerk van de leerlingen.

Opbrengst

Wat is de opbrengst van zo’n middag? Het heikele punt is altijd: wat blijft er hangen, wat heb je nou daadwerkelijk en heel concreet aan zo’n middag? De materie is weerbarstig en kant en klare oplossingen voor de thema’s uit de sessies zijn er niet.

Maar wel: de inspirerende lezing zette de aanwezigen aan het denken: hoe doen wij dat eigenlijk op onze locatie? Eigenlijk zouden al onze docenten dit verhaal moeten horen!

En ook: het is goed en waardevol om elkaar op deze manier te treffen. We werken al lang en vaak goed samen maar er is ook nog regelmatig een wij - zij gevoel. Zo’n bijeenkomst helpt om dichter bij elkaar te komen, meer oog te hebben voor elkaars standpunten en (on)mogelijkheden. Dit kan in de samenwerking positief doorwerken.

Om in Hünnemans taal te spreken: ook wij moeten elkaar meer vlooien (= aandacht geven)!

Hartelijk dank voor jullie komst en graag tot een volgende keer!

Renske van der Zee

Projectcoördinator RMC+ Preventie leerplicht & verzuim


Ingrado nieuws ontvangen?

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Vul hieronder jouw naam en email adres in


We gebruiken de gegevens die je hierboven invult uitsluitend voor onze nieuwsbrief. Je kunt je op elk moment afmelden. Bekijk onze privacyverklaring.