“Het is fijn als de focus geheel op de jongeren gericht kan zijn”

Tijdens de Dag van de Leerplicht presenteerde Ingrado het RMC Manifest. Hierin vertalen we een droom; inzet voor álle minder zelfredzame jongeren, één regievoerder en maatwerk door afstemming van wet- en regelgeving, naar een ambitie. Die droom en de ambitie kwamen niet uit het niets. We vroegen o.a. vijf professionals om hun visie op de RMC. Die delen we de komende tijd met jullie. Dit keer: Linda Westendorp, coördinator (RMC) bij het team Jongeren en Leerplicht van Menso NV in Zuidoost Drenthe.



Wat gun je de jongeren in de regio?  

“Ik gun iedereen een ontwikkeling op zijn eigen niveau en op zijn eigen tempo, zodat iedereen zich nuttig kan maken op een passende plek en op een manier die past bij de jongere. Het gaat tegenwoordig vaak over participatie en dat het is het ook; elk mens wil ook meedoen. Het gevoel hebben dat je ertoe doet en dat je daarin gezien wordt. Vanuit de RMC’s richten we ons op de mensen, op de jongeren, die zo’n plek niet vanzelf vinden: de vroegtijdige schoolverlater en  jongeren in kwetsbare posities. Tot 2017 kreeg het onderwijs de middelen om deze jongeren te ondersteunen, maar tegenwoordig hebben we een meer centrale-gemeente aanpak. Dat dwingt ons met meerdere partijen samen te werken en te bepalen wie wat doet en wie wat betaalt.”


Heb je wensen voor de toekomst? 

“Het is mijn toekomstdroom dat we die ingezette koers kunnen uitbouwen en dat de RMC een stevigere, geformaliseerde, positie krijgt. De RMC heeft geen direct belang en eigenlijk vind ik dit een positief punt. Doordat het RMC belangeloos is kan het een onafhankelijke positie innemen rondom de aanpak van vroegtijdig schoolverlaten en jongeren in kwetsbare posities. Het zou goed zijn als er een partij is die de regie pakt in een casus rondom een jongere in een kwetsbare positie. Nu staan er een hoop partijen om de kwetsbare jongeren heen en iedere partij doet iets vanuit de eigen expertise, maar een duidelijke regierol ontbreekt vaak nog. Iedere partij heeft vaak een eigen focus en verantwoordelijkheden. Dikwijls ligt die focus meer op de financiën en het bewaken van de eigen taken en verantwoordelijkheid, dan op de jongeren die hulp nodig hebben. Of anders gezegd: financiële vraagstukken spelen vaak een rol in de bij de snelheid waarmee jongeren kunnen worden begeleid. Dat is zonde. We kunnen bijvoorbeeld tot een betere, meer sluitende overgang, komen van bijvoorbeeld onderwijs en jeugdhulp als we de budgetten ontschotten. In veel gevallen vraagt begeleiding van jongeren in een kwetsbare positie om maatwerk. Waar het gaat om maatwerk raak je aan de grenzen van verschillende domeinen als onderwijs, zorg, WMO en Participatie. We kunnen tot een betere, meer sluitende overgang komen tussen de domeinen waarbij beslissingen worden genomen die ten goede komen van jongeren en waarbij financiële vraagstukken geen belemmering vormen.”


Wat is daarvoor nodig?

“Het heeft ook met lef te maken. Beleidsmatig is er voldoende aandacht voor de kwetsbare jongeren, maar in de uitvoering gaat het nog niet altijd goed. Zo is er op scholen bijvoorbeeld een disbalans tussen de zorgplicht en prestatieprikkels. Met ministerie rekent scholen bijvoorbeeld af op de gemiddelde cijfers, het slagingspercentage en het aantal jongeren dat bijvoorbeeld op de havo zit, waardoor het voor scholen minder makkelijk wordt om jongeren in kwetsbare posities aan te nemen omdat zij een risico vormen voor de prestatiecijfers. Ik begrijp best dat prikkels nodig zijn om de kwaliteit van het onderwijs te verbeteren, maar hoe verhoudt zich dat met de autist die meer aandacht nodig heeft binnen het onderwijs? De vraag is nu nog wie voor deze jongere opkomt. Wie durft verantwoordelijkheid te nemen en wie haalt de hand van de knip?”


Wat zou er moeten gebeuren?

“Er gaat al heel veel goed, maar over bovenstaande vragen moeten wij ons de komende tijd buigen. En zo zijn er meer dingen die we kunnen aanpakken. In onze aanpak ligt de focus bijvoorbeeld op het halen van een startkwalificatie. Daar vind ik niet mis mee, maar dat hangt wel af van hoe je een startkwalificatie definieert. Nu richten we ons op een havo-  en MBO2-diploma, maar we zouden meer kunnen kijken naar alternatieven, zoals praktijkleren waarmee je praktijkverklaringen haalt die je ook toegang geven tot de arbeidsmarkt. Verder zou er ook iets gedaan kunnen worden aan de data-uitwisseling. We willen nauwer samenwerken, maar vanwege de privacy kunnen we niet zomaar gegevens delen. Ook daar zou wet- of regelgeving voor moeten komen.” 


Ben je trots? 

“Ja. Het is een mooi vak. We zetten ons met veel partijen goed in voor de kwetsbare jongeren en dat kan altijd beter: een duidelijke regiefunctie, minder angst vanwege geld en verantwoordelijkheid, meer vertrouwen rondom gegevensuitwisseling. De ministeries, gemeentes en instellingen zijn aanzet om tot een betere samenwerking te komen. In mijn portefeuille zit naast de leerplicht bijvoorbeeld ook de participatiewet en daarom hebben we de leeftijd tot waar we jongeren ondersteunen verhoogd van 23 naar 27 jaar. De leerplicht is eigenlijk tot 23 jaar en de participatiewet tot 27 jaar. Dat hebben we nu gelijkgetrokken. Daarmee begint het ontschotten al en het zou fijn als dat gewoon een regel wordt die iedere RMC kan hanteren.“

 

Linda Westendorp werkt zeven jaar in het team dat zich bezighoudt met jongeren in kwetsbare posities in Emmen. Eerst was ze als trajectbegeleider RMC gericht op vroegtijdig schoolverlaten, daarna werd ze projectleider van verschillende initiatieven rondom kwetsbare jongeren en sinds twee jaar werkt ze als Coördinator (RMC) bij het team Jongeren en Leerplicht van Menso NV in Zuidoost Drenthe. Wij vroegen haar naar haar dromen, haar passie en wensen voor de RMC. 


Ingrado nieuws ontvangen?

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Vul hieronder jouw naam en email adres in


We gebruiken de gegevens die je hierboven invult uitsluitend voor onze nieuwsbrief. Je kunt je op elk moment afmelden. Bekijk onze privacyverklaring.