Als je ’t mij vraagt

Sinds de presentatie van de Kinderrechtentour 2018 van Kinderombudsman Margrite Kalverboer ben ik nog geïnspireerder dan ik al was. Geïnspireerd om waar het maar kan met jongeren in gesprek te gaan. Hen te vragen naar wat zij nodig hebben, hoe we hen kunnen helpen zich te ontwikkelen. Geïnspireerd en gemotiveerd om echt te luisteren en aan de slag te gaan met wat zij vertellen.



‘Als je het ons vraagt’ heet het rapport van de Kinderombudsman. En je gelooft je ogen niet. Een meisje, 19 nu, groeide op bij verslaafde ouders die haar, toen zij 13 was, te verstaan gaven dat ze in de weg liep en maar beter kon gaan. Dus daar ging ze, met een dekentje en een tas. Ze sliep in een papiercontainer. Die was droog en dankzij het papier niet koud. In een hoekje maakte ze een wc-tje. 

Na drie dagen viel het op. Dat dekentje dat ze ‘s morgens op school in haar kluisje propte, in combinatie met haar ongewassen uiterlijk. En toen werd er actie ondernomen. Hoe is het mogelijk, dacht ik. Dat er eerder blijkbaar bij niemand een alarmbel was afgegaan. Een kind bij twee verslaafde ouders. Hoe kan dat nou toch? Is er wel met haar gepraat, naar haar geluisterd? 

Als je ’t mij vraagt kunnen we meer bereiken door echt met kinderen en jongeren in gesprek te gaan. In gesprek, door achter onze bureaus vandaan te komen, en naar buiten te gaan. Praten, luisteren en echt horen wat zij te vertellen hebben. We kunnen ons alleen maar inzetten voor het recht op onderwijs en ontwikkeling als we weten over wie we het hebben. Als we weten wat zij van ons nodig hebben. En als we dat horen uit hun eigen mond. Dat heeft Margrite Kalverboer laten zien. Zij praat niet alleen over kinderen, maar vooral ook met hen. 

En gelukkig, dat blijkt ook uit het rapport van Kalverboer, met verreweg het grootste deel van onze jongeren gaat het goed. Maar er zijn 12.000 jongeren zoals het meisje dat in de papiercontainer sliep. Jongeren die serieus in de knel zitten en op zoek zijn naar iemand die ze ziet staan en wil luisteren, iemand die echt wil horen wat zij te vertellen hebben.

Ga naar buiten en zoek deze jongeren op. Vertel hen dat we ons voor hen willen inzetten omdat ze waardevol zijn, omdat hun ontwikkeling ook ons aangaat. Doe het omdat zij het kapitaal van onze samenleving zijn. Hen laten lopen is niet alleen inhumaan, maar ook dood- en doodzonde.

Het was deze week de Week tegen Kindermishandeling. Tegen die achtergrond was de publicatie van de langverwachte brief Onderwijs Zorg op vrijdag 23 november niet slecht gekozen. En al helemaal niet omdat de brief uiteenzet hoe we ervoor kunnen zorgen dat ieder kind zich kan ontwikkelen door de combinatie van zorg en onderwijs beter te regelen.

De brief sterkt mij in mijn oproep achter onze bureaus vandaan te komen. Alleen dan kunnen we het goed regelen. Door het gesprek aan te gaan, met jongeren, met ouders, met elkaar en te doen waar de kinderen recht op hebben: de mogelijkheid creëren zich te ontwikkelen.

Als je het mij vraagt.

 

 

Carry Roozemond

Directeur-bestuurder van Ingrado. Ze schrijft regelmatig over wat haar aan het hart gaat bij het recht op onderwijs en ontwikkeling.


Ingrado nieuws ontvangen?

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Vul hieronder jouw naam en email adres in


We gebruiken de gegevens die je hierboven invult uitsluitend voor onze nieuwsbrief. Je kunt je op elk moment afmelden. Bekijk onze privacyverklaring.